Ne kadar tehlikedeyiz?

Ne kadar tehlikedeyiz?

Önsöz

Aranızda bu görseli okuduktan sonra motosiklet kullanıcılarının, diğer motorlu taşıt kullanıcılarından daha fazla kaza yaptığı sonucunu çıkaran birisi varsa lütfen yazının devamını okumadan bana mesaj atsın. Şimdiden çok sevdim kendisini 😉

Orta söz

Okuduktan sonra ilk aklımıza gelen ve sürekli duyduğunuz bazı sonuç cümlelerine hızlıca göz atalım.

  • Motosiklette kaporta sizsiniz.
  • Motosiklet kullanıcılarını çevreleyen demir bir kafes yok.
  • Motosiklet trafiğin üvey evlatları.
  • Vs…

Şu anda ilk aklıma gelenler bunlardı. Muhtemelen sizler örnekleri daha da çoğaltabilirsiniz. Tüm bu ve benzeri cümlelerin doğruluğunu tartışmıyorum. Ama muhabbet arasında ortaya çıkan bu söylemler artık bana kabak tadı vermeye başladı. Sıkıntı, sadece riskin bir miktar tanımını yapan bu tip cümlelerin hali hazırda motosiklet kullanan biri için bir farkındalık kazandırmıyor olması. Çünkü İçeriğinde size verebileceği yeni bir şey yok. Motosikletin icadından beri aynı şey farklı şekillerde söyleniyor sadece.

Hemen örnekleyelim:

Bugün sizi arayıp “Arkadaşım DNA diye bir şey var!” desem ve telefonu kapatsam. Bir de “Arkadaşım DNA diye bir şey var ve bu dizilimi sana tarif edeceğim şekilde yapınca kanatların çıkıyor…ama tarifi karıştırırsan maymuna da dönebilme ihtimalin var uyarmadı deme!” desem hangi cümle sende farkındalık ve ilgi uyandırır? (Önsözde iletişime geçtiğim arkadaş…Şimdilik yok öyle bir şey, sen merak etme, bulunca ilk seni ararım)

Yani, farkındalık için bu cümleden sonra , size bir yol gösterecek ikinci bir cümleye veya eyleme geçilemiyor olması gerekir ki, ilk cümle bir işe yarasın.

Buraya kadar gıcık bir karakter çizdiğim yazıma daha ılımlı bir şekilde devam edebilirim. (önsözdeki arkadaşa hala gıcığım)

Görselimize dönecek olursak. Sormamız gereken sorular silsilesi, “Kendimizi ve sevdiklerimizi bu istatistik dışında tutabilmemiz mümkün mü? Yöntemi ne? ve Ne derecede başarılı oluyor?”

Evet. Eğitim alarak veya almasına destek olarak istatistiklerden uzakta keyifli bir motosiklet yaşamı sürmesi ihtimali çok yükseliyor. Ama  eğitim, bizlere, riski azaltmak için sadece bir yol ve yöntem sunar. Riski azaltmak diyorum çünkü risk hiçbir zaman sıfırlanmıyor. Aksi taktirde eğitim aldığımız ve hocam dediğimiz, duayen olarak gördüğümüz insanlar, güneş gözlüğü, şort, terlik ile motosiklete binip kurdukları gizli kulüplerde, geceleri ayin yaparak bakire motorları kesi…ne diyorum ben ya. O insanlarda halen 45 derece sıcağın altında kask ve tam korumalarıyla motosiklet kullanmıyorlar mı?

Son söz

Büyüklerimi ellerinden, küçüklerimi gözlerinden, yaşıtlarıma french kiss alıcam söz.

Emre Öztürk

©CAriderCoach

Yorumlar

yorum

No Comments

Yorum Yaz